در دشت زندگی اگر من شاخه برگی لرزان و پریشانم این درخت استوار تکیه گاه من است

 اگر در دریای زندگی موجی سرگردانم او ساحل آرامش من است اگر در آسمان زندگی

پرندهای بال و پر شکسته ام او آشیانه ی امید من است و شوق پرواز من

پدر

تا زمانی که خورشید چشم غروب کند دستانت را بوسه باران خواهم کرد

وهزاران لبخند را به چشمان مهربانت تقدیم می کنم و قلبی خواهم شد در سینه تو می تپد