« و» : وابسته ي تپش هاي قلب عاشقت هستم که به روح ساکن

 من حيات مي بخشد «س» : سرسپرده ي برق نگاه توام ،

 لحظه اي که مرا در آغوش گرمت ميهمان کني

«ت» : تک ستاره ي شبهاي بي فانوسم شدي روزي که از خدا

 تکه اي نور طلب کردم «ت» : تپش هاي قلبم در گرو عشق توست

 که در رگهاي زندگيم جاريست. «د» : دوري از تو را باور ندارم ، حتي در رويا ،

 که من ذره اي از وجود عاشقت گشته ام «آ» : آرام دل بيقرار

 و عاشقم در چشمان روشن تو موج مي زند ، وقتي به درياي

 نا آرام اشکهايم مي نگري

«ر» : راز مرگ دلتنگي هايم ، روزيست که دستان گرم تو پناه دستان

 سرد و بي نصيبم باشد «م» : مهتاب مي سوزد ، تا ابد ، در آتش عشقت .

 که درد را به جان خريده است در بازار عاشقي خدايا ما رو ببخش

 که فقط دلتنگي هايمان را با تو قسمت مي کنيم

حتي نمي توانيم يک ثانيه را هم تصور کنيم...

روزي دل من كه تهي بود و غريب

از شهر سكوت به ديار تو رسيد

در شهر صدا كه پر از زمزمه بود

تنها دل من قصه ي مهر تو شنيد

چشم تو مرا به شب خاطره برد

در سينه دلم از تو و ياد تو تپيد

در سينه ي سردم ، اين شهر سكوت

ديوار سكوت به صداي تو شكست

شد شهر هياهو ، اين سينه ي من

فرياد دلم به لبانم بنشست

خورشيد مني ،‌ منم آن بوته ي دشت

من زنده ام از نور تو اي چشمه ي نور

درياي مني ، منم آن قايق خرد

با خود تو مرا مي بري تا ساحل دور

اكنون تو مرا همه شوري و صدا

اكنون تو مرا همه نوري و اميد

در باغ دلم بنشين بار دگر

اي پيكر تو ، چو گل ياس سپيد