یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچ چی نبود هیچ کی نبود جهان آفریده شد ذره ها ٬ منظومه ها ٬ زنده ها... ها و آسمان ها ٬ ستاره ها و آفتاب ها ٬ مشرق ها و مغرب ها٬ گیاهها و حیوانها ٬ دیدنی ها و ندیدنی ها هر کدام در حرکت ٬ در تلاش با نظمی ثابت در تغییری دایم زندگی سرزده از مرگ ٬ مرگ زاده زندگی ٬ زوز سرزده از شب ٬ شب زاده روز همه چیز در حرکت ٬ همه چیز دور زن: آفتابی درمیان پیرامونش ٬ زنده ای ٬ زنده هایی ٬ پروانه وار ٬ در گردش از نیستی ٬ تا نیستی کعبه ای ٬ برگردش ٬ پرستندگان ٬ در طواف از سنگ سیاه تا سنگ سیاه دلتون قد یک دریا توی این شب های سرما یادتون همیشه با ما صبح صادق ندمد تا شب یلدا نرود. نگار من آن روز که چون خرگوشي ترسان در روشني چشمهايت پنهان شدم ، تو بر پوستم دست کشيدي ، من سبز شدم از شعر و معطر شدم از شادي. عزيزم ! تو دلواپسي مرا خوب مي شناسي وقتي که به سراغم نمي آيي. آنگاه من براي آينه ، آب ، آفتاب وعشق که هميشه قبل از اشتياق ما به کوچه مي آيد ، براي باغ ، بادبادک ، باران ، باد حتي براي پروانه گريه مي کنم . حالا تو سبب گريه مرا مي داني . و ميداني که هيچ چيز به قدر بودن تو مرا خوشبخت نمي کند . امروز دستهاي تو آنقدر سرد است که زمستان را سراسيمه ميکند همه حرف خوب ميزنن اما کي خوبه اين وسط بد و خوبش به شما ما که رسيديم ته خط قربونت برم خدا چقدر قريبي رو زمين آره دنيا ما نخواستيم دلو با خودت نبين اين همه چرخيدي و چرخوندي آخرش چي شد ديدي چشمامو ستاره بگو قسمت کي شد بي دليل اين روزها !!! تمام هستيت را درون سه نقطه هاي هميشگي ات جاي دادي و به سويم نشانه رفتي بي آنکه بداني من اين روزها هيچ نمي فهمم از سه نقطه ها و سکوت و بي صداييت ... هميشه مثل آينه ، دلواپس ديدنتم بيد ِ مجنونِ بهار ، من محو ِ رقصيدنتم تو که شبيه يه خيال ، مي پيچي تو جمعه ي من پيچک عشق و عاطفه ، حيرون ِ پيچيدنتم قنوت بغض و حسرته ، دستاي فواره ي اشک مي دوني که تموم ِ روز گرم ِ پرستيدنتم مني که چون ابر بهار ، بارونُ خنده ميکنم تو غنچه اي و من همش ، گريون خنديدنتم ماه قشنگ شب ِ تار ، خورشيد روزاي بلند به قلب خسته ام بتاب ، که مست تابيدنتم آهاي سوال بي جواب ، مثل معما مي موني من اما تو فکر تو ام ، سرگرم ِ فهميدنتم تو قصه شب مني ، حکايت شب بلند ستاره ي قشنگ من ، تو عطش ِ ديدنتم از قصه هام با خبري ، نگو که شک داري به من هر چي دلت ميخواد بپرس ، عاشق پرسيدنتم ماه قشنگ شب ِ تار ، خورشيد روزاي بلند به قلب خسته ام بتاب ، که مست تابيدنتم سلام دوستاي روزه دار و با احساسم طاعاتتون قبول لحظه هاتون پر شادي و زندگيتون پر از اميــــــــد به شهـــــر عشق خوش آمديد مادر بزرگو خاطرات ماه رمضانش چقدر مثل چاي شيرين سفره ي افطار شيرين بود وقتي از لحظه هاي سحــــــر تا افطار برام ميگفت حس مي كردم ديگه اين صميمييت تو دلاي آدماي عصر اينتــــرنتي پيدا نميشه آخه تكنولوژي پيشرفت كرده و كسي واسه سحـــــر با چراغ نفتي كوچيكش تو آبادي ْلحظه هاي من وتو نمي گرده تا تك تك در دلامونو بزنه تا سحـــــــر خواب نمونيم ديگه اون اعتقاد و سادگي نيست كه بخوايم يه ســــــري دل تنها رو به هم برسونيم و پيوند بزنيم و بگيم ماه رحمته خداشگون داره آره مادر بزرگ حرفاي قشنگي مي زد ولي واسه من و تو يه كم عجيب بود آخه ما ديگه خيلي كم اين صميميتارو مي ديديم ولي مهم اينه كه باور كنيم تو اين ماه مهمونه خـــــدايي هستيم كه هميشه و همه جا دست من و تو رو مي گيره مهم اينه خــــــدا با من وتو هست ميگه نه؟؟؟ سلام دوستاي گلم اين روزا روزاي شاديه، روزاي توسل روزاي اميــــــد هيچ وقت اميــــــدتو از دست نده که خـــدا تو شعبان ماهش بيشتر بهت نزديکه قول بده وقتي به شهـــــر عشق سر زدي هر وقت سر سجاده ي عشق نشستي نماز عشق خوندي تو قنوت لحظه هات منم ياد کني عاجـــزانه التماس دعا دوست گلم تولد امام حسين(ع) تولد حضرت ابوالفضل (باب الحوائج) و تولد امام سجاد (ع) مبارک سلام دوستای گلم امیدوارم تو این گرمای تابستون دلای مهربونتونم پر از گرما و آرامش باشه دوستای گلم امــــــروز اومدم تا یه وبلاگ بهتون معرفی کنم تا بهش سر بزنید به حیاط خلوت قلب غـــــــزل سر بزنید و واسه دل تنگیاش مرهم بذارید یادتون نره که نظرای شما تو این وبلاگ خالی از لطف نیست در آخر صمیمانه از محبتتون ممنونم آدرسش : http://divarearezoha.blogfa.com در دشت زندگی اگر من شاخه برگی لرزان و پریشانم این درخت استوار تکیه گاه من است اگر در دریای زندگی موجی سرگردانم او ساحل آرامش من است اگر در آسمان زندگی پرندهای بال و پر شکسته ام او آشیانه ی امید من است و شوق پرواز من تا زمانی که خورشید چشم غروب کند دستانت را بوسه باران خواهم کرد وهزاران لبخند را به چشمان مهربانت تقدیم می کنم و قلبی خواهم شد که در سینه تو می تپددوستت دارم در تمام شبهای تاریک و طوفانی روشنگر بودی ودر بستر بیماری پرستار بالینم هنگامی که از غم دنیا دلم می گرفت واشک چشمانم را نمناک می کرد تو با دستان پر مهر خود محبت را به من ارزانی می داشتی حتی اگر بهشت زیر پایت باشد باز هم کم است آنگاه که وجودم را به عالم معنا سوق دادم خود را در مسیری یافتم که سرچشمه ام از آن جوشید چون نیک نگریستم آنگاه سر چشمه ی خود را بر دامنه کوهی استوار یافتم مادر ای سر چشمه زندگی ام ای وجودی که وجودم بسته به توست ای خورشید که حرکت و روشنی من حول و محور توست چگونه بگویم دوستت دارم که کلمه ها سخت ناتوانند بين نگاه من و چشم هاي تو هنوز حرير نگاه رويا جاريست هر چند من هنوز معتقدم که مي شود اندوه يک شب تلخ را از همان پاورچين آمدن صبح فهميد مي شود قبل از طغيان غم و اشکي به خاطر شيرين يک لحظه فرارو سريع فکر کرد مرا ببين مرا که مو به مو در آيينه ي لبخند تو سپيد مي شوم پير مي شوم مرا ببين که فرياد گنگ و بيهوده است هنوز بر اين باورم که شب سياه و کابوس زده ام را فقط نام تو به ثمر مي رساند البته چيزهايي هست چگونه بگويم که در چشم ها يت به وسعت دقيق يک باغ باران خورده پي بردم و از غمناک يک درد کهنه را فهميدم خودت مي داني که همه هستي ام را در شوخي بازيگوشانه ي نگاهت باختم و چه شاعرانه در آتشفشان وجود تو قطره قطره آب شدم کوير قلب من به اشتياق حرفهايت خواب باران مي بيند کاش گفته بودم هرازگاهي چشم هايت را باز کني و روبروي همه فراموشي ها قاب بزرگ نگاهم را ببيني کاش گفته بودم لحظه ها را گاه گداري به زنجير بکشي و نقش چشم ها يم را در ذهنت ثبت کني کاش گفته بودم به همين سادگي رفتي بي خداحافظ عزيزم سهم تو شد، روز تازه سهم من اشک، که بريزم گله از تو نيست، مي دونم خودم اينو، از تو خواستم به جونِ ستاره هامون تو عزيزتر از چشامي هرجا هستي، خوب و خوش باش تا ابد بغضِ صدامي تورومحضِ لحظه هامون نشه باورت يه وقتي که دوست ندارم، اينو به خدا گفتم به سختي من اگه دوسِت نداشتم پاي غمهات نمي موندم واسَت اين همه ترانه از ته دل نمي خوندم اگه گفتم برو خوبم واسه اين بود که مي ديدم داري آب ميشي ميميري اينو از غمِش شنيدم دارم از دوريت ميميرم... تا کنارِ من نسوزي از دلم نميري، عمرم نفس هايي که هنوزي تورومحضِ خيره هامون که نفس، نفس، خدا شد از همون لحظه که رفتي روحم از تنم جدا شد توکه تنها نمي موني منِ تنها رو دعا کن خاطراتمو نگه دار اما دستامو رها کن دستِ تو اولِ عشقه بسپارش به آخرين کس کسي که پشت يه ديوار واسه چشمات، گريه مي کرد.... واسه چشمات، گريه مي کرد سلام دوستای من به شهر عشق خوش آمدید و سال نوتون مبارک ایشالا سالی پر از موفقیت داشته باشید یک شبی مجنون نمازش را شکست بی وضو در کوچه لیلا نشست عشق آن شب مست مستش کرده بود فارغ از جام الستش کرده بود سجده ای زد بر لب درگاه او پر ز لیلا شد دل پر آه او گفت یا رب از چه خوارم کرده ای بر صلیب عشق دارم کرده ای جام لیلا را به دستم داده ای ون در این بازیشکستم داده ای نیشتر عشقش به جانم می زنی دردم از لیلاست آنم می زنی خسته ام زین عشق، دل خونم مکن من که مجنونم تو مجنونم مکن مرد این بازیچه دیگر نیستم این تو و لیلای تو ... من نیستم گفت: ای دیوانه لیلایت منم در رگ پیدا و پنهانت منم سال ها با جور لیلا ساختی من کنارت بودم و نشناختی عشق لیلا در دلت انداختم صد قمار عشق یک جا باختم کردمت آوارهء صحرا نشد گفتم عاقل می شوی اما نشد سوختم در حسرت یک یا ربت غیر لیلا بر نیامد از لبت روز و شب او را صدا کردی ولی دیدم امشب با منی گفتم بلی مطمئن بودم به من سرمیزنی در حریم خانه ام در میزنی حال این لیلا که خوارت کرده بود درس عشقش بیقرارت کرده بود مرد راهش باش تا شاهت کنم صد چو لیلا کشته در راهت کنم
( دکترعلی شریعتی)
عمرتون صد شب یلدا
باد آسایش گیتی نزند بر دل ریش
امروز وقتي دلتنگ لحظه هاي نبودنت ، بودم وقتي لبريز شده بوديم از نبودنهاي 
پدر
مادر
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
درباره سايت
امیدوارم ردپای نگاهتونو اینجا جا بذارید
يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم
وقت پرپر شدنش سوز و نوايي نکنيم
پر پروانه شکستن هنر انسان نيست
گر شکستيم ز غفلت ، من و مايي نکنيم
يادمان باشد سر سجاده عشق
جز براي دل محبوب دعايي نکنيم
يادمان باشد اگر خاطرمان تنها ماند
طلب عشق ز هر بي سرو پايي نکنيم
با تشکـــــــر مینا
منوی سايت
آرشيو سايت
پيوند ها
طراح قالب
امكانات سايت
-
Outlandish:
